KOBIETA, ŻYCIE Z CHOROBĄ

Choroba Hashimoto

1 MAJA, 2020

Choroba Hashimoto, to prawdziwa plaga XXI wieku. Przewlekłe autoimmunologiczne zapalenie tarczycy, stanowi najczęściej występującą przyczynę niedoczynności tego narządu. Na Hashimoto – częściej chorują kobiety, niżeli mężczyźni, a w jego przebiegu dochodzi do powolnej destrukcji miąższu i rozwoju niedoczynności narządu.

Skąd się bierze Hashimoto

W chorobie hashimoto, pierwotną przyczyną zaburzeń, jest defekt limfocytów T. Są to tak zwane limfocyty T cytotoksyczne. Naciekają one miąższ i doprowadzają do jego destrukcji. Nadmierna aktywacja limfocytów prowadzi do wytwarzania w tarczycy cytokin prozapalnych (np. INF gamma), które doprowadzają do rekrutacji oraz aktywacji makrofagów biorących udział w destrukcji narządu. Przeciwciała przeciwko tyreglobulinie i peroksydazie tarczycowej ulegają związaniu, co zapoczątkowuje reakcje cytotoksyczności komórkowej, zależnej od przeciwciał.

Diagnostyka Hashimoto

W celu postawienia diagnozy i rozpoznania choroby, nie wystarczą tylko i wyłącznie objawy – należy wykonać badania laboratoryjne.

W typowym obrazie choroby, w którym doszło do rozwinięcia niedoczynności zaobserwujemy:
– wzrost TSH,
– spadek fT3 i fT4 (czyli „wolnych”, aktywnych metabolicznie form hormonów o których pisałam wyżej),
– podwyższone stężenie przeciwciał.

W chorobie Hashimoto, zwykle wykonujemy badania w kierunku przeciwciał skierowanych przeciwko peroksydazie tarczycowej (tzw. tyreoperoksydazie) – antyTPO i przeciwko tyreoglobulinie – antyTg. Należy pamiętać, że wzrost poziomu przeciwciał nie daje nam 100% rozpoznania, ponieważ zmiany ich stężenia pojawiają się również w innych jednostkach chorobowych, dlatego wyniki badań powinny zostać zinterpretowane przez lekarza.

W obrazie USG tarczycy, w przebiegu przewlekłego autoimmunologicznego zapalenia tarczycy zaobserwujemy zmniejszoną echogeniczność – ma to związek z obecnością nacieków zapalnych i zmniejszeniem się pęcherzyków tarczycowych.

Należy też pamiętać, że podczas przebiegu choroby może wystąpić faza Hashitoxicosis – czyli zwaną „przejściową tyreotoksykozą”, w której może dojść do manifestacji objawów nadczynności tarczycy, co związane jest z pękaniem pęcherzyków tarczycowych, w wyniku czego dochodzi do uwolnienia hormonów tarczycy, co w wynikach objawia się wzrostem wolnych hormonów i spadkiem TSH.

Aby potwierdzić chorobę i postawić ostateczne rozpoznanie, należy wykryć wzrost stężenia przeciwciał anty-TPO u pacjenta z niedoczynnością tarczycy lub wolem, czy też zanikową tarczycą, którą ujrzymy w obrazie USG. [4] Jeszcze raz powtarzam – diagnostyką i stwierdzeniem choroby u pacjenta, zajmuje się lekarz, a nie dietetyk, czy internetowy trener. Tylko on ma odpowiednie kompetencje, aby postawić trafną diagnozę.

Leczenie choroby

Choroba niestety jest niewyleczalna i prowadzi z biegiem czasu do trwałej niedoczynności. Stosujemy tylko i wyłącznie leczenie substytucyjne, polegające na podawaniu pacjentowi lewotyroksyny (L-T4) [4], najczęściej pod postacią leku Letrox lub Euthyrox, windywidualnie dobranej przez lekarza prowadzącego dawce. Oba leki są dostępne w aptece, tylko i wyłącznie za okazaniem recepty. Należy pamiętać, że oba lekarstwa trzeba brać na czczo, conajmniej pół godziny przed posiłkiem.

Hashimoto a dodatkowe kilogramy

W przebiegu niedoczynności tarczycy może dojść do przybrania na wadze – ma to związek z obniżeniem się tempa podstawowej przemiany materii oraz spadkiem samopoczucia, czy też uczuciem zmęczenia, które może mieć wpływ na wymiar pozatreningowej aktywności fizycznej, której spadek, wraz z obniżeniem się BMR, może mieć istotny wpływ na wymiar całkowitej przemiany materii. Przemiana materii wróci do normy po wyrównaniu poziomu hormonów, poprzez odpowiednie leczenie, a wtedy choroba nie powinna stanowić przeszkody w utracie kilogramów.


[pvc_stats postid="" increase="1" show_views_today="0"]

POWIĄZANE ARTYKUŁY